PROJEKTANCI O KTÓRYCH WARTO WIEDZIEĆ: CRISTÓBAL BALENCIAGA

#menelskiewybory

Projektant musi być architektem projektowania, rzeźbiarzem kształtu, malarzem koloru, muzykiem harmonii i filozofem temperamentu.

Christian Dior mówił o nim “najlepszy z nas wszystkich”, Coco Chanel nazywała go jedynym projektantem w prawdziwym tego słowa znaczeniu. A cały świat uważał go za “krawca krawców”.

Cristóbal Balenciaga urodził się w 1895 roku w Getarii w Kraju Basków w Hiszpanii. Jego matka była krawcową i jako mały chłopiec Cristóbal często towarzyszył jej podczas pracy, przez co zafascynował się krawiectwem. W wieku zaledwie 12 lat zaczął terminować u lokalnego krawca, a jako nastolatek dzięki pomocy markizy de Casa Torres został wysłany na naukę szycia do Madrytu. To sprawiło, że był później jednym z niewielu projektantów, którzy samodzielnie umieli zaprojektować, wykroić i uszyć swoje kreacje.

W wieku 24 lat Balenciaga otworzył swój pierwszy butik w San Sebastian. Do jego klientów należała między innymi hiszpańska rodzina królewska. Niestety wojna domowa, która wybuchła w Hiszpanii w 1936 roku zmusiła projektanta do zamknięcia butiku i wyjazdu z kraju. Na nowe miejsce pobytu wybrał Paryż, gdzie w 1937 roku otworzył swoje atelier na Alei Jerzego V.

To w Paryżu Balenciaga odniósł prawdziwy sukces, a po zakończeniu II wojny światowej rozwinął swój charakterystyczny styl, eksperymentując przy tym z krojem i strukturą stroju oraz odwołując się do dzieł takich artystów jak Francisco de Goya czy Francisco de Zurbarana.

Jego kreacje były teatralne, ale zarazem odznaczały się surową, ascetyczną i architektoniczną jakością: rękawy były skracane tak by widoczne były bransoletki, ciężkie tkaniny ułożone tak, że muskały ciało, szwy były prawie niewidoczne, a kołnierzyki skrojono w taki sposób, aby odstawały od szyi. W latach 50. Balenciaga eksperymentował też z sylwetką rezygnując z talii i poszerzając ramiona, co skończyło się powstaniem w 1957 roku sukienki-worka. O swoich projektach mówił tak:

Kobieta nie musi być perfekcyjna czy nawet piękna, aby nosić moje sukienki. One sprawią, że taka będzie.

Do jego klientek należała między inny Grace Kelly, a Fabiola de Mora w jego sukni wyszła za mąż za króla Belgii Baudouina I. Jego pracami inspirowali się między innymi Hubert de Givenchy i Oscar de la Renta.

W 1968 roku Balenciaga bez uprzedzenia zamknął swój paryski butik, co wywołało podobno histerię wśród jego znamienitych klientów. Potem projektant kolejno zamknął też salony w Barcelonie i Madrycie.

Gdy zmarł w 1972 roku magazyn “WWD” napisał “Król nie żyje”. Nie trzeba było tłumaczyć o kogo chodzi, wszyscy wiedzieli.

Po śmierci projektanta jego dom mody przestał istnieć do 1986 roku kiedy prawa do nazywany zyskał Jacques Bogart.

Obecnie Balenciaga wchodzi w skład koncernu Kering, a funkcję dyrektora artystycznego pełni Demna Gvasali.

Ubrania Cristóbala Balenciagi można oglądać w poświęconym mu muzeum w jego rodzinnej Getarii, a pod koniec maja w londyńskim Victoria&Albert Museum rozpocznie się poświęcona projektantowi przekrojowa wystawa “Cristóbal Balenciaga: Shaping Fashion”.


źródła: theredlist.com / anothermag.com / phama.co / vogue.fr / Pinterest